سابقه و هدف: امروزه پلیمرهای طبیعی مانند سلولز، نشاسته و پلی لاکتیک اسید (PLA) به­عنوان جایگزین­ پلیمرهای نفتی در زمینه­های مختلف مورد استفاده قرار می­گیرند. دراین بین، پلی­لاکتیک اسید به­عنوان پلیمری که بیشترین شباهت­ها را ازنظر ساختاری به پلیمرهای نفتی دارد، موردتوجه قرار گرفته است. در این تحقیق، پلی لاکتیک اسید به­عنوان پلیمر پایه ساخت فوم و آرد چوب به­عنوان تقویت­کننده ویژگی­های مکانیکی و از آزودی کربن آمید (ACA) به­عنوان عامل فوم­کننده و از میکروکریستالین سلولز (MCC) به­عنوان عامل هسته­زا استفاده شد.مواد و روش­ها: فوم­های پلی­لاکتیک ­اسید با ترکیب آرد چوب، عامل فوم­زا و عامل هسته­زا در دستگاه اکسترودر و بعد قالب­گیری زیر پرس تهیه شدند. اثر میکروکریستالین سلولز به عنوان عامل هسته­زا در تولید فوم پلی لاکتیک ­­اسید/آرد چوب با عامل فوم­زای آزو­دی­کربن­آمید بررسی شد. خواص حرارتی پانل­های تهیه شده با استفاده از آزمون­های وزن­سنجی حرارتی (TGA) و گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC) مورد بررسی قرار گرفت.یافته­ها: نتایج نشان داد که با افزایش مقدار عامل فوم­زا تا سطح 3 درصد و عامل هسته­زا تا سطح 4 درصد، چگالی پانل فوم ساخته­شده تا 45/52 درصد کاهش یافته است. کاهش چگالی همراه با افزایش تخلخل، افزایش جذب آب و افزایش واکشیدگی ضخامت در تمام سطح تیمارها (1 تا 3 درصد عامل فوم­زا و 1 تا 4 درصد عامل هسته­زا) معنی­دار بوده است. همچنین، این کاهش چگالی منجر به کاهش مقاومت کششی و خمشی و افزایش مقاومت به ضربه شده است. نتایج حاصل از آزمون­های TGA و DSC نشان داد که استفاده از عامل فوم­زا تغییری در دمای شیشه­ای شدن فوم­های ساخته­شده ندارد، اما اضافه کردن میکروکریستالین سلولز منجر به افزایش دمای شیشه­ای فوم­ها شده است. همچنین، نتایج DSC تغییر رفتار کریستالینه شدن فوم های ساخته شده را پس از اضافه نمودن میکروکریستالین سلولز نشان داد.نتیجه­ گیری: این تحقیق نشان داد که خاصیت هسته­زایی MCC در کنترل رشد سلولی و کاهش قطر حفره ها مؤثر بوده است، ازاین رو، می­توان از آن برای تولید فوم پلی لاکتیک اسید میکرو سلولی باکیفیت قابل قبول استفاده نمود. با توجه به این موضوع، این مطالعه استفاده از میکروکریستالین سلولز (MCC) را به دلیل کاربردهای صنعتی، ارزان­قیمت بودن، زیست تخریب پذیری و آثار محیط­زیستی آن مورد تأکید قرار می­دهد.

در این پژوهش، فوم تخلخل بسته آلومینیمی به روش نورد تجمعی با استفاده از عامل تخلخل ساز پودر هیدرید تیتانیم تولید و اثر دمای نهایی فوم سازی، زمان نهایی فوم سازی، نرخ گرمایشی و پاس های نورد بر درصد تخلخل های به دست آمده، مطالعه شد. نتایج نشان می دهد که با افزایش دما، به دلیل سست شدن زمینه، سازوکار فوم سازی تسریع می شود. همچنین افزایش پاس های نورد منجر به توزیع یکنواخت تر پودر شده و در نتیجه باعث افزایش درصد تخلخل در فوم نهایی می شود. بیشترین تخلخل در حدود %41.3 در دمای 680oC به مدت 5 دقیقه و با نرخ گرمایشی 10oC/s به دست آمد.

هدف: گزارش خطاکاری، ابزار مهم و موثری برای کشف تقلب است، از این رو، اهمیت آگاهی از عوامل کلیدی تاثیرگذار بر تمایل به گزارش خطاکاری، بیش از پیش در کانون توجه قانون گذاران قرار گرفته است و آنها تلاش می کنند تا کارکنان شرکت ها را به گزارش خطاکاری تشویق کنند. در نتیجه، پژوهش حاضر، به دنبال مدل سازی تمایل حسابداران شرکت ها به گزارش خطاکاری است. روش: شهود اخلاقی یا استدلال عقلی، تیوری رفتار برنامه ریزی شده و مثلث تقلب، دیدگاه های نظری ای هستند که می توانند در مدل سازی تمایل حسابداران شرکت ها به گزارش خطاکاری یا اتخاذ موضع سکوت در قبال آن ادغام شوند. از این رو، مدل پژوهش که بر اساس همین دیدگاه ها طراحی شده است، از لحاظ تکنیک ها، روش ها و آزمون های آماری متعدد، از جمله تحلیل محتوای دلفی، آنتروپی شانون و مدل معادلات ساختاری بررسی شده است. تکنیک سوارا نیز برای تعیین اهمیت و اولویت بندی میزان تمایل به گزارش خطاکاری درون و برون سازمانی استفاده شد. یافته ها: با توجه به نتایج آزمون ها، مدل مفهومی طراحی شده در این پژوهش به تایید رسید. گفتنی است که مصاحبه شوندگان نیز بیشتر تمایل داشتند خطاکاری درون سازمانی را به خصوص به رییس هییت مدیره شرکت گزارش دهند. نتیجه گیری: حسابداران می توانند در گزارش تقلب های موجود در سازمان، نقش بسزایی داشته باشند، از این رو، مدیران شرکت ها می بایست فضای سازمان را به شکلی مدیریت کنند که حسابداران تمایل به گزارش خطاکاری پیدا کنند. همچنین قانون گذاران نیز باید در تدوین و تصویب قوانین و مقررات حمایتی از گزارش کنندگان خطا کوشا باشند.

ریزبالن ها نتیجه انبساط ریزگوی های انبساط پذیرند که از پوسته گرمانرم و هسته هیدروکربنی انبساط پذیر تشکیل می شوند. اگر دمای انبساط به دمای انتقال شیشه ای دیواره ریزبالن ها نزدیک باشد، با تبخیر مایع از هسته ریزگوی، فشاری داخلی ایجاد می شود و هم زمان با نرم شدن دیواره، انبساط رخ می دهد. در این پژوهش، ریزگوی های اولیه انبساط نیافته از جنس پلی متیل متاکریلات با یا بدون ایجاد اتصالات عرضی به روش پلیمرشدن رادیکالی آزاد تعلیقی تهیه شدند. در فاز آبی از پلی وینیل الکل به عنوان عامل پایدارکننده استفاده شد. در فاز آلی علاوه بر متیل متاکریلات به عنوان مونومر، از تری اتیلن گلیکول دی متاکریلات به عنوان عامل شبکه ای کننده، از پنتان به عنوان عامل انبساط و از بنزوئیل پراکسید به عنوان آغازگر استفاده شد. در نتیجه پلیمرشدن، ذرات انبساط پذیری به قطر mm 20 تا 40 mm حاصل شد. اثر مقدار عامل شبکه ای کننده استفاده شده در فرمول بندی بر شکل شناسی، کیفیت انبساط و نیز چگالی ریزبالن های حاصل بررسی شده است. نتایج بررسی ریزبالن ها به روش میکروسکوپی الکترونی پویشی ریزبالن هایی کاملا کروی با ضخامت دیواره در حدود0.4 mm  نشان می دهد. آزمون گرماوزن سنجی درصد پنتان باقی مانده درون ریزبالن های انبساط یافته را در حدود 20 درصد نشان می دهد.

اسفنجهای پلیمری با استفاده از عوامل پف زایی فیزیکی یا شیمیایی و به کمک فرایندهای مختلفی تولید می شوند. در این کار پژوهشی، برای تولید اسفنج پلی اتیلن از روش قالبگیری فشاری و عوامل پف زای شیمیایی استفاده شده است. در ابتدا با استفاده از نمودار DSC دو نوع پلی اتیلن مناسب برای تولید اسفنج انتخاب شد، سپس درصد بحرانی عوامل پف زا در تولید اسفنج بررسی شده است. به طور معمول فرض می شود که با افزایش درصد عامل پف زا، افزایش می یابد. مقدار این درصد بحرانی به مقدار گاز آزاده شده از عامل پف زا وابسته است. از آنجا که خواص اسفنج وابستگی زیادی به چگالی آن دارد. در این پژوهش، با استفاده از سه نوع عامل پف زای شیمیایی و داشتن رابطه بین درصد عامل پف زا و چگالی اسفنج و همچنین درصد بحرانی عامل پف زا، فرمولبندی مناسب برای تولید اسفنجی مطلوب برای کاربردی خاص طراحی شده است.